مجله گردشگری

آثار زیارت بر سلامت روان انسان ها

زیارت

یکی از اثرات ارتباط با خدا از طریق حضور در مکان های مذهبی و زیارت حضرات معصومین (ع) بر سلامت روان انسان ها می باشد.
زیارت ، تلاوت قرآن و دعا آثاری در حفظ بهداشت و سلامت روانی و حتی درمان اختلالات دارد.
زائرین با اعتقاد به حیات و حضور ائمه اطهار (ع) در زیارتگاه ارتباط قلبی پیدا می کنند.
معنویت باعث می شود که انسان احساس بهتری داشته باشد و در نتیجه قدرت بیشتری برای مقابله با بیماری به دست خواهد آورد.
همین امر، حتی اگر بیماری را شفا ندهد، سبب بهتر شدن بیمار می شود و یا کمک می کند بیمار بهتر با بیماری اش کنار بیاید.
انسان هایی که به زیارت می روند، اطمینان قلبی دارند که هرگز تنها نیستند و قدرتی مافوق آنها وجود دارد که همواره حی و حاضر و ناظر است و توان برآوردن همه نیازهای بشر را دارد.
از این رو با توسل به درگاه خداوند و استقاثه و به سبب داشتن چنین تکیه گاهی مطمئن، مسائل خود را به او واگذار می کنند و تخلیه روانی می شوند و آرامش روحی به دست می آورند.

زیارت
به طور کلی زیارت سبب آثار زیر خواهد شد

تقویت امید به زندگی:

امید در انسان موجب تلاش و ثمربخشی فعالیت او می شود و موجب حرکت انسان است .
زیارت به انسان اعتماد به نفس می دهد و او را از غرق شدن در گرداب ناامیدی باز می دارد و به تلاش بیشتر دعوت می کند.
امید به اندازه ای اهمیت دارد که ممکن است بیمار را از بیماری اش رهایی بخشد.

آرامش روان:

وقتی انسان به زیارت امامی نائل می شود، اعمالی چون دعا و نیایش انجام می دهد و
زائر، تحت تاثیر فضای روحانی آن مکان مقدس قرار می گیرد و به آرامش روانی می رسد.

رفع افسردگی:

در زیارت شخص افسرده می تواند هیجان های خود را تخلیه کنند و به آرامش برسد.
چرا که اولا: از بیان کردن مشکلات، علیه آنها استفاده نخواهد شد و ثانیاً: احساس خجالت در او به وجود نمی آید.

کاهش اضطراب:

اضطراب باعث حرکت انسان است و اگر اضطراب نبود برخی از انسان دچار تنبلی می شد و زندگی برای آنان سخت بود، اما اگر اضطراب بیش از حد باشد، اختلال محسوب می شود.
اضطراب و نگرانی به سبب ترس و از دست دادن نعمت ها خوشی ها و لذت های زودگذر دنیا و محروم ماندن از آنها، حالت ناراحتی برای انسان به شمار می رود.
کسی که به زیارت می رود و به آرامش می رسد، بر اضطراب خود غلبه می‌کند و آن را از بین می برد.
زائر با انجام زیارت با خدای خود رابطه نزدیکتری را برقرار می کند و در مکان های مذهبی احساس امنیت روانی به وی دست می‌دهد.
این احساس نزدیکی به خداوند موجب رضایت بیشتر از زندگی و خشنودی زائر می شود و زائر در حین زیارت و امیدواری و دعا احساس آرامش کرده و تخلیه هیجانی می‌شود و
این امر در نهایت به سلامتی روانی فرد می انجامد.

 

 

بازگشت به لیست

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *