آرامگاه فردوسی

«آرامگاه فردوسی» دانای بزرگ توس (طوس) حکیم ابوالقاسم فردوسی به سال ۳۲۹ قمری  در قریه باژ توس متولد شده است. وی عمر گران‌بهای خویش را در راه پاسداشت زبان و فرهنگ ایران‌زمین صرف کرد و بزرگ‌ترین سرمایه فرهنگ ملی ایرانیان، شاهنامه، را از خود به یادگار گذارد. «حکیم ابوالقاسم فردوسی» در سال ۴۱۱ ه. ق زندگی را بدرود گفت.

آرامگاه این شاعر بزرگ، در سال ۱۳۱۳ هم‌زمان با آیین‌های هزاره فردوسی افتتاح شد. طراح این بنا حسین لرزاده می‌باشد.

مساحت ساختمان ۹۴۵ متر بود و بهترین حجاران تصاویری از شاهنامه را بر دیوارهایش حک کردند. ساختمان آرامگاه به دستور انجمن آثار ملی در سال ۱۳۴۳ بازسازی بنا با نظارت مهندس هوشنگ سیحون در سال ۱۳۴۷ به انجام رسید. بنای کنونی که سعی شده در ظاهر کاملاً شبیه بنای پیشین باشد دارای نهصد متر سطح زیربنا و ساخته‌شده از بتون و سنگ و کاشی است. هیئت کلی بنا آرامگاه کوروش بزرگ در پاسارگاد را تداعی می‌کند.


نشانی: کيلومتر 24 جاده مشهد قوچان، روستاي فردوسي
 

استراحتگاه

 

سرويس بهداشتي

 
Slice 1 - Image 1 Slice 1 - Image 2 Slice 1 - Image 3 Slice 1 - Image 4
Slice 2 - Image 1 Slice 2 - Image 2 Slice 2 - Image 3 Slice 2 - Image 4
Slice 3 - Image 1 Slice 3 - Image 2 Slice 3 - Image 3 Slice 3 - Image 4
Slice 4 - Image 1 Slice 4 - Image 2 Slice 4 - Image 3 Slice 4 - Image 4